كلبه ي برفی من

هوالمحبوب

سلام ...

اومدم که بازم برفها رو از پشت بوم کلبه پارو کنم چون سقفش خیلی سنگین شده و نزدیک به فرو ریختنه . میون یادداشتهام یه دست نوشته (برگرفته از ذهنيات غبار گرفته ی خودم) پیدا کردم که دلم خواست اینجا بذارمش . هر چند یه کم سیاهه  ...

 

در صفحه ی خط خورده ای از خاطرات نازیبا می دوم ...

       و سطر به سطر گذشته ها را پاک می کنم ...

                و سیاهی ها را می زدایم ...                                                       

 می خواهم یک صفحه ی سفید داشته باشم ...

       بدون هر سطر سیاه ...

                 کاش سطری خاطره ی شیرین بنگارم بر آن ...

                               نه ! نگاشتن سیاه است و آلوده کننده ی پاکی هر صفحه ای ...

  اگر چه شیرین باشد ...

        ولی فردا یک حسرت سیاه خواهد بود بر صفحه ای سفید ...

                  سطرهای نوشته شده سیاهند ...

                               و زمینه ی هر سیاهی یک سپید یست ...

                                               و زندگی تقابل این سیاه و سفیدهاست ...

شاید همه ی صفحه های سیاه از سطرها را ...

        در جوی آب رها کردم ...

                   که بروند تا پاک شوند ، محو شوند ، نمانند ...

                                 ابتدا سیاهی ها می روند ...

                                                 و سپس سپیدی ها می رهند ...

                                                            و این چنین است مسیر از تولد تا مرگ ...

                                     « باید امشب بروم ... »

image hosting by http://hostedpictures.com/

خواندنی زيبايی از قيصر امين پور که آدمی رو مبهوت سادگی و پيچيدگی حرفها می کنه .

وقتی جهان

از ریشه ی جهنم

و آدم

از عدم

و سعی

از ریشه های یأس می آید

وقتی که یک تفاوت ساده

در حرف

کفتار را

به کفتر

تبدیل می کند

باید به بی تفاوتی واژه ها

و واژه های بی طرفی

مثل نان

دل بست

نان را

از هر طرف بخوانی

نان است !

image hosting by http://hostedpictures.com/

................................................................................................................

 Image and video hosting by TinyPic

نوشته شده در ۱۳۸٥/٤/٥ساعت ٤:۳٧ ‎ب.ظ توسط پریا نظرات ()


Design By : Pichak